(advertentie)

zaterdag 19 april 2014

Advertorial

Deze maand zijn er twee adverteerders die gevraagd hebben om hier iets te vertellen over hun (nieuwe) producten. Dat doe ik graag. De adverteerders passen mooi bij elkaar. Bij beide gaat het over woongenot. Lees maar:

Thuisstudie ¨Opgeruimd wonen¨
Jacquelien van Binnenkant heeft iets speciaals. Zij ontwierp een zeer inspirerende thuisstudie 'Opgeruimd wonen'. Deze prettige thuisstudie maakt een fijn en opgeruimd huis voor iedereen mogelijk. In een serie van 24 lessen neemt Jacquelien u stapje voor stapje mee naar een prettig georganiseerd huishouden. Ideaal voor mensen die hier graag hulp bij hebben maar het het liefst in hun eigen tempo en omgeving doen en zonder dat er 'een vreemde' over de vloer komt.

Hoe werkt het?
De werkwijze is heel eenvoudig. U krijgt één voor één de lessen digitaal in uw mailbox. In de les staat duidelijk beschreven wat het doel is en hoe u dat doel bereikt. Er worden veel tips gegeven en de toon is positief en motiverend. Aan het einde van de les staan huiswerkopdrachten. Deze opdrachten zijn in het begin eenvoudig en goed te overzien (bijvoorbeeld het ontdooien, schoonmaken en opnieuw inrichten van de  koelkast en de vriezer) en worden langzaamaan uitdagender en omvangrijker. Bekijkt u de Voorbeeldles maar eens.

U stuurt een verslagje van uw opruimsuccessen (soms met foto's) terug en krijgt van Jacquelien feedback en tips. Als kers op de taart krijgt u eventueel ook interieurstylingadviezen, want Jacquelien is naast opruimcoach ook binnenhuisarchitect. Hoe leuk is dat!

Jacquelien zegt zelf over deze studie:

U kunt er gerust op zijn dat met het doorlopen van de lessen en het maken van het huiswerk uw hele huis straks op orde zal zijn.
Daarna kunt u volop genieten van meer tijd, ruimte, overzicht, rust en woongeluk.

En wie wil dat niet?

Jacquelien heeft een speciale introductie-aanbieding voor deze studie. Dit voorjaar kost de cursus geen 240,00 euro maar slecht 180,00 euro. Dat betekent nog geen 10 euro per les! Klik voor alle informatie op de banner hier links van deze blog, of ga direct naar Binnenkant

Knulst Houten Vloeren
Knulst Houten Vloeren is trots op de geheel vernieuwde showroom, waar de meest populaire vloeren worden getoond. U kunt alvast een kijkje nemen via de site, maar natuurlijk is het nóg leuker om 'in het echt' te gaan kijken. Maak er maar een gezellig dagje Nunspeet van!

Enorme keuze
Bij Knulst Houten Vloeren bent u zomaar niet uitgekeken. Knulst levert namelijk vloeren in maar liefst 40 houtsoorten, die ook nog eens in verschillende bewerkingen en kleuren verkrijgbaar zijn. Of het nu gaat om een eiken kloostervloer of de traditionele eiken visgraat. Of u nu voor bamboe gaat of voor een exotische houtsoort zoals Afzelia Doussie. Bij Knulst is dat allemaal mogelijk!

Naast houten vloeren levert Knulst ook PVC-vloeren. De collectie is enorm. U kunt kiezen uit wel 700 soorten.

Magazine
Vindt u het prettig om thuis op de bank alvast een prachtig en inspirerend vloeren-magazine te bekijken? Klik dan op de banner links van deze blog en vraag het gratis Inspiratie Magazine aan. U kunt ook direct klikken op www.knulsthoutenvloeren.nl



donderdag 17 april 2014

Zaterdag!









maandag 14 april 2014

Woord-impressie van een volle zaterdag

Dat de zaterdagen hier flink vol gepland staan is geen nieuws. Maar toch kan vol nog altijd voller, lijkt het wel. Zaterdag was weer zover ;-).

De dag begon met een beetje uitslapen. Tot half 8. Nou ja, niet helemaal dan, want ik was er om 6.09 u. uitgegaan om te kijken of Koos wel wakker geworden was. Die moest om half 7 op z'n werk zijn. Maar daarna ben ik heerlijk nog even terug gegaan.

Om half 8 heb ik me op m'n zaterdagwerk gestort. Ik hoefde nog maar 3 broden te bakken, want vrijdag had ik er alvast 3 extra gebakken voor het weekend. Dat was beslist een vooruitziende blik geweest, want anders had ik het allemaal niet rond gekregen, denk ik. De wasmachine draaide inmiddels ook op volle toeren. En ik deed gewoon wat mijn hand vond om te doen, om het maar eens plechtig te schrijven.

Om half 9 werd Maria opgehaald. Ze zit sinds een paar maanden op een springgroep van turnen en had zaterdag haar eerste wedstrijd. Bloednerveus was ze. Al 100 keer had ze bekeken of ze alles bij zich had en ik moest haar haar invlechten, want pieken in je gezicht, betekent minpunten. We konden helaas niet bij de wedstrijd zijn, maar zouden om 13.00 naar de prijsuitreiking komen.

Om half 10 was het tijd om Jan naar de natuurclub in de Biesbosch te brengen. Ik had meteen m'n kofferbak vol kringloopspul, oude kleding, wergwerpglas en plastic geladen. Toen ik Jan in Dordrecht afgeleverd had, reed ik een rondje om de kofferbak leeg te krijgen. Zo, dat lucht op ;-).

Willem was intussen thuis bezig. Hij had een steigerhouten tafel gemaakt (zie m'n winkeltje op marktplaats) en die moest bezorgd worden. Het zat echter allemaal tegen met de aanhangwagen enzo en na wat heen en weer gemail werd besloten het bezorgmoment naar het einde van de dag te verzetten. Dat luchtte ook op ;-). Eigenlijk stonden we gewoon te strak gepland.

Om kwart voor 12 stapten Willem, Henk en ik in de auto om Jan weer op te halen en meteen door te rijden naar Gorinchem voor de prijsuitreiking van de springwedstrijd. Wat was dat leuk! We zagen ze weliswaar niet meer in actie, maar de sfeer en al die opgewonden kinderen/jongeren was geweldig. De groep van Maria had aan vier onderdelen meegedaan en ze hadden zowaar 4 keer de eerste prijs gewonnen! Super toch?

Het was al half 2 toen alle prijzen waren uitgereikt. Een trek dat we inmiddels hadden! Maar ik had niets meegenomen, want we zouden naar de Verkoping t.b.v. de Schutse in Alblasserdam gaan en daar wel 'iets' eten. Willem verheugde zich op kibbeling. De kinderen op een broodje hamburger. Helaas. Toen we daar aankwamen was dat allemaal al op. Er waren gelukkig nog wel belegde broodjes en ook puddingbroodjes en koffie. We vulden onze buikjes. Al snel zwierven de kinderen met vriendjes en vriendinnen over de markt. Ze hadden allemaal wat geld om te besteden en daar wisten ze best raad mee. Henk kocht een stickervel van brandweerman Sam, een suikerspin, een grote zuurstok en ook ging hij nog op het springkussen. Ik kwam een oude klasgenoot (van meer dan 25 jaar geleden) tegen, die met brillen op de markt stond (Roukens Oogzorg). Je kon in zijn kraampje een computeroogmeting doen. Omdat ik al een tijdje last heb van minder zicht, besloot ik meteen maar even zo'n meting te doen. Het is net wat ik dacht: vooral mijn rechteroog is flink achteruit gegaan. Dat wordt dus binnenkort een afspraak maken voor een uitgebreide test en dan maar nieuwe glazen. Ik vroeg, of hij ook bij kinderen zo'n meting kon doen. Dat kon. En dus riep ik Henk. Henk is best lichtschuw en ik twijfelde er al een tijd aan, of hij wel goed zag. Ik had al bedacht om dat met de schoolarts te bespreken. Maar zo kon het ook. Het was al snel duidelijk: ik moet met hem naar de oogarts. Oei, dat gaan we dan maar eens snel doen...

Het was gezellig om steeds bekenden tegen te komen en even te kletsen. Ook was het leuk om de kramen van de rommelmarkt af te struinen, ook al was er dit keer niets van mijn gading bij. Dat komt vooral doordat ik in standje 'opruimen' sta en drie keer nadenk voordat ik weer iets mee naar huis sleep.

We kwamen om half 4 thuis en voor mij betekende dat snel weer even een wasje afhalen en er nog maar eentje ophangen en dan weer de auto in op weg naar van Os. Ik had namelijk een nieuwe voorraad aardappelen nodig. We hadden al twee dagen geen aardappels gegeten, want ik was echt potje los. Ik had al 45 kilo in mijn karretje gedaan, toen van Os nog aankwam met een kilo of 25 wat uitgelopen aardappelen. Nou, die konden er voor een prikje ook nog wel bij, hoor. Komt wel op hier. Met een flinke voorraad AGF reed ik weer naar huis.

Daar begon de avondspits. We moesten vroeg aan tafel, want Willem had afgesproken om om half 7 in Ridderkerk te staan met de steigerhouten tafel. ¨Half 6 aan tafel¨ hadden we dus gecommuniceerd. En zo zaten we vroeg aan de zaterdagse patatten, die Willem tussen de bedrijven door geschild en gesneden had en die Dirk voor- en afgebakken had. Vele handen maken licht werk.

En weet je hoe blij ik was met zomaar een lege avond?! Het was heerlijk. Zomaar lekker wat lummelen en lezen. Ik had zelfs geen puf meer om mijn haakwerk te pakken. Dat heb ik niet zo snel! Maar goed. De week was dan ook wel extreem druk geweest voor mij. Maar lèkker druk. Dat scheelt! Eigenlijk weet je zulke 'gewone, drukke' weken maar nooit genoeg op waarde te schatten. Je hoort mij niet klagen.

donderdag 10 april 2014

Aan het werk

Het is een beetje saai hier op m'n blog. Dat komt omdat ik zo heerlijk aan het werk ben :-). Die voorjaarsschoonmaak van vroeger is waarschijnlijk toch het domweg gehoor geven aan kriebels geweest. Bij mij althans komen dat soort kriebels elk jaar vanzelf als het langer licht is. Ik zie dan rommel die ik 's winters niet zag (en ook niet wílde zien, trouwens!) en heb ineens de energie, of eigenlijk meer de dráng, om alles op te ruimen en schoon te maken. M'n omgeving wordt een beetje gestoord ;-). Ik ben normaal gesproken niet zo moeilijk, maar nu moeten de kinderen écht de rommel achter hun k*nt opruimen. Zo niet, dan worden ze subiet teruggefloten. En ik moet zeggen, dat e.e.a. ze wel stimuleert. Want een opgeruimde kamer blijkt toch veel prettiger aan te voelen dan een zwervershol. En dus zitten ze op de gekste momenten doosjes en tasjes met rommeltjes uit te zoeken, die ik ze in hun handen duw. En warempel! 90% van die rommeltjes mogen nog direct in de container ook. Ik ben er helemaal blij van.

Blij ben ik ook, omdat een oudere meneer in een weekje tijd het huis van buiten geschilderd heeft. Alles zit weer strak in de lak en we kunnen er weer een jaar of 5 tegen.

Ook zijn alle bedden verschoond, inclusief de molton matrasbeschermers. Lekker frisse dekbedhoezen, droog gewapperd in de wind. Wat wil je nog meer.

Buiten m'n huishouding doe ik niet zo heel veel. Of het moet zijn, dat ik vandaag m'n bijenvolken inspecteerde en tot mijn grote vreugde in het kleine volk Hare Majesteit, de Koningin, zag wandelen. Zie je haar, met haar lange, slanke achterlijf?


En, o ja, verder heb ik dinsdag weer zo'n leuk vriendinnen-moment gehad. Eén van m'n vriendinnen vierde haar verjaardag met een High Tea in Het Theewinkeltje in Dordrecht. Zomaar heerlijk op dinsdagmiddag zaten we daar met zes vrouwen te genieten van het lekkers en van elkaar. We hebben gekletst over koetjes en kalfjes, maar ook serieus gepraat over serieuze dingen. Zes vrouwen, heel verschillend, maar toch met elkaar verbonden. Dat is bijzonder!

Ook waren er de gezellige koffiemomentjes deze week. Omdat ik de schilder niet op een houtje wilde laten bijten, zorgde ik steeds voor iets lekkers bij de koffie. Muffins, Jan Hagel, wat rook dat steeds lekker hier. De schilder zat niet om woorden verlegen en dus hadden we steeds wat te kletsen met elkaar. 

Schoonmama kwam ook twee keer een bakkie doen en vanmorgen was er nog onverwachtse aanloop voor een bakkie leut. Als ik daar naar kijk, werk ik toch eigenlijk helemaal zo hard niet ;-). Maar vooruit, als het leven alleen uit huishoudelijk werk bestond, was dat ook maar armoedig. Dan toch maar liever een minder spic en span huis en fijne contacten.

Twee avonden werden gevuld met schoolzaken. Maandag hadden we twee 10-minuten gesprekken op de basisschool. Op de één of andere manier was dat in de planning niet helemaal goed gegaan. Het ene gesprek was om half 8 en het andere om 9 uur. Op die manier waren we er zo'n beetje de hele avond zoet mee, omdat we twee keer heen-en-weer reden en bij het tweede gesprek ook nog een kwartiertje moesten wachten vanwege uitloop.
Dinsdagavond ging het om een voorlichtingsavond en dat duurde van 19.45 tot 22.00. Dat was dus ook avondvullend. De week gaat zo wel snel, hoor!

Ik ben benieuwd wat de dag van morgen weer zal gaan brengen.



donderdag 3 april 2014

Vriendinnen

Vorige week woensdagochtend gaf ik weer een broodbakworkshop. De vrouwen die er waren hadden weinig ervaring met broodbakken en dat is extra leuk voor mij. Dan kan ik heerlijk m'n ei kwijt :-). Ik ratelde 5 kwartier in een uur en de vrouwen schreven zich blauw. En aan het einde van de ochtend was er allerlei lekkers te ruiken en te proeven. Het was weer fantastisch om te doen! (wordt vervolgd)



Zodra alle vrouwen vertrokken waren ruimde ik als een speer alles op. Ik wilde er helemaal klaar voor zijn om mijn vriendin Ellen (uit Zwitserland) te ontvangen. Ik wist niet precies hoe laat ze zou komen. Ze was die morgen al bijtijds op Schiphol geland en zou na een sightseeingtour door Volendam door Francine naar Alblasserdam gebracht geworden.

De kinderen waren al hard aan het kleuren en verven geweest. ¨Welkom tante Ellen¨ prijkte er op de voordeur, op de wc-deur, in de huiskamer :-).

Halverwege de middag reed er een voor mij onbekende auto door de straat. En jawel! Daar waren ze!

Ellen, m'n grote 'zus' en Francine, de moeder van Frank (onze vakantie'pleegzoon' uit 2012 :-).

Wat was het een heerlijk weerzien. We struikelden haast over onze woorden om van alles en nog wat uit te wisselen. Nu hoefde we helemaal niet zo haastig te zijn, want Ellen zou lekker tot vrijdagmiddag blijven en daarna op maandag ook nog weer voor een dag en een nacht terug te komen.

Francine ging na een kop koffie er snel vandoor. Ze wilde de files voor zijn. Eén voor één kwamen de kinderen en Willem thuis en steeds was daar het blije weerzien. Ellen had haar reistas volgepropt met kleding voor Maaike, met chocolade voor de oma's en al dat soort attente en lieve verrassingen. Daar heeft ze nu helemaal mee vanuit Zwitserland lopen slepen!

We hadden een gezellige maaltijd en vrolijke avond. Ellen zag zo langzamerhand sterretjes en was blij toen ze fijn in Trijnie d'r bedlade kon stappen.

Maar denk niet dat ze uitsliep, hoor. Nee, Ellen is net zo maf als ik. Wij staan in het holst van de nacht lekker vroeg op. Nou gezellig, hoor. Ik had een paar ochtendjes gezelschap op de tijdstippen die ik normaal in absolute stilte doorbreng.

Ik had Ellen van tevoren gevraagd waar ze die donderdag naar toe wilde. Wilde ze ergens op de thee? Iets bezichtigen? Nee, niets hoor. Ik was 'bezienswaardig' genoeg, had ze geschreven. Maar we gingen toch ergens heen. Iets waar we allebei dol op zijn: de Kringloopwinkel. We schrarrelden heerlijk rond bij Opnieuw&Co in Dordrecht. Daarna stond de Action in Papendrecht op het programma, want Ellen had natuurlijk een hele boodschappenlijst bij zich. Daar stonden ook dingen van de Action op. Precies op tijd waren we weer thuis voor de lunch met de basisschoolkinderen.

's Middags is Ellen ook nog even met Maria gaan shoppen. Ze bracht een prachtige bos bloemen voor me mee. Zo lief!

Ik maakte 7 liter pannenkoekenbeslag en bakte me een slag in het rond. Ik moest notabene nog op de laatste drie pannenkoeken gaan zitten om die voor Trijnie, die later thuiskwam, te bewaren ;-).

Vrijdag bracht ik Ellen naar haar oma in Dinteloord. Ik had al zó vaak over 'oma' gehoord. Ik had haar echter nooit ontmoet. Nu ik Ellen daar heen bracht heb ik dan eindelijk ook oma gezien. En alles wat Ellen had verteld klopte. Wat een bijzondere oma heeft Ellen!!

Gelukkig was het een afscheid voor maar een paar dagen. Ellen had een heel programma en heel wat bezoekjes af te leggen. Maar op maandag mochten Willem en ik haar weer bij haar oma afhalen. Wat een feest.

Willem zette ons bij de Hema in Alblasserdam af. De Hema is een heimweewinkel voor Nederlanders in het buitenland. En dus moest Ellen beslist even door de Hema. Ook stond AH nog op de wensenlijst. Ellen wilde namelijk Old Amsterdam voor haar Marco meenemen. En laat dat nu juist in de aanbieding zijn bij AH. We deden een rondje over de weekmarkt en zetten koers naar ons huis. Halverwege zijn we nog even 10 minuutjes binnengeglipt bij mijn ouders. Die konden we meteen feliciteren, want ze waren juist 's morgens weer opa en oma geworden. Mijn zus en haar man kregen een meisje!

Het was gewoon warm, dat lopen in de zon! En dat op 31 maart. Wat een heerlijk voorjaar hebben we dit jaar toch.

En toen was het maandagavond. Alweer de laatste avond dat Ellen er was. De spingroep had ik ervoor afgezegd. We hadden nog zoveel te kletsen!

Dinsdagochtend om half 12 reden we de straat uit. Op weg naar Schiphol. Snik. Ellen is weer weg :-(.  En ik ben weer aan de slag. M'n huis was na die paar dagen lummelen ongeveer een slagveld...


woensdag 26 maart 2014

Bijzonder!

Vorige week dinsdag rende ik even over vijven naar boven om snel de lakens van de waslijn te halen, voordat ik zou gaan koken. Net toen ik boven was, hoorde ik de voordeurbel. Eén van de kinderen deed open en ik spitste mijn oren om te kunnen horen wie er aan de deur zou staan. Hè? Het leek wel of ik Maaikes stem hoorde. Maar die komt toch niet door de voordeur? Maar het was echt waar. Maaike riep: ¨Màm!¨. Ik rende naar beneden en daar stond Maaike met een meneer en een mevrouw op de stoep. Ze hadden verschrikte gezichten, zodat ik meteen wist dat er iets gebeurd was. De mevrouw begon stotterend: ¨We komen Maaike thuis brengen. Ik heb haar aangereden.¨ Pfff...Ik trok Maaike en die mensen haast naar binnen om snel het verhaal te horen. Wat was er gebeurd?

Maaike was in Hendrik Ido Ambacht (of, zoals wij zeggen: in Ambacht) een voorrangskruising op gefietst. Het was daar druk vanwege de spits. De mevrouw stond er met haar auto al een poosje te wachten om het kruispunt op te kunnen rijden. Juist toen ze dacht dat ze kon en gas gaf, kwam Maaike daar achter een auto vandaan gefietst. De mevrouw zag haar niet. In een flits zag Maaike dat die mevrouw haar niet zag en dat ze dóórreed en Maaike spróng van haar fiets. Met een zwieper kwam ze op de grond terecht, terwijl achter haar die mevrouw finaal over Maaikes fiets reed. Maaikes fiets was plat en het had maar een haar gescheeld, of Maaike was dat ook geweest...

De mevrouw was vre - se - lijk geschrokken! Ze heeft haar man gebeld, die daar vlakbij op zijn werk was. Die heeft alles geregeld. Het fietsenwrak werd gestald en de meneer kroop achter het stuur om samen met de mevrouw Maaike thuis te brengen. Toen zij hier arriveerden trilde de mevrouw nog steeds als een espenblad. Ze was harder geschrokken dan Maaike, die alleen maar een zere knie had...

De meneer ging aan tafel zitten om de schadeformulieren in te vullen. Ik bood koffie aan, maar dat sloegen ze af. Een poosje later kwam Willem thuis. Ook hij kreeg het hele verhaal te horen en zei: ¨Waarom geef je die mensen geen koffie.¨ Ja, dat had ik aangeboden natuurlijk. Ik ging snel naar de keuken om eerst een pot koffie te zetten. Dat helpt altijd in zulke situaties, toch?

De papieren werden ingevuld. We dronken koffie. Alle kinderen die één voor één kwamen binnendruppelen (het was immers etenstijd) kregen het verhaal te horen. Het was al zes uur geweest toen die mensen vertrokken. Iedereen had trek en ik had nog geen eten. Maar daar vond ik snel iets op. Triomfantelijk griste ik de schaal heerlijk belegde bagels van de kast.




Die had ik 's morgens gemaakt voor de kookrubriek die ik schrijf. Kwam dat even mooi uit! Terwijl iedereen vast de eerste trek stilde met luxe belegde bagels kon ik op mijn gemakje alsnog de keuken in om een verlate, simpele maaltijd in elkaar te flansen.

De volgende dag belde de mevrouw op om te informeren hoe het met Maaike ging. Maaike had weliswaar een stijve, dikke knie, maar was gewoon met de bus naar school gegaan. De mevrouw was er slechter aan toe. Ze had de hele nacht niet kunnen slapen, omdat ze de film wel 100 keer aan haar ogen zag voorbijgaan. Over de schade hoefde ik me geen zorgen te maken, zei ze nog. Dat zouden ze keurig afhandelen. Tja...ik had daar ook wel even aan gedacht. In zo'n geval krijg je de straatwaarde van de fiets en voor dat geld zou ik geen nieuwe (tweedehands) fiets kunnen kopen. Maar goed. Dat was het laatste waar ik aan wilde denken, omdat ik zo heel blij was, dat het zo was afgelopen.

Op donderdag belde de mevrouw ons weer. Ze sprak af, dat Maaike vrijdag uit school bij hen zou langsfietsen, omdat ze een fiets met haar wilden gaan kopen. Zó, dat was fijn! Die donderdag was Maaike nog met de bus gegaan. Maar het ging de goede kant op met haar knie en ze wilde de volgende dag met de fiets naar school. Ik had gezegd, dat ze zo lang maar mijn fiets moest gebruiken.

Vrijdag reed Maaike naar het huis van de meneer en mevrouw. En daar gebeurde iets heel bijzonders! Maaike werd meegenomen naar een fietsenwinkel en mocht daar zomaar een spiksplinternieuwe fiets uitkiezen op kosten van de meneer en mevrouw. Maaike wist niet wat ze meemaakte! Maar die mevrouw zei: ¨Jullie hebben een groot gezin, je zult meestal wel op krijgertjes gefietst hebben.¨ En dat was ook zo. Een nieuwe fiets had Maaike nog nooit gehad. Onder het mom van: ¨Je hebt gewoon een geluk bij een ongeluk¨, zoals die mevrouw het tegen Maaike zei, kreeg ze zomaar een mooie, nieuwe fiets. Compleet met een mand, zoals ze die ook op haar oude fiets had gehad!

De fiets moest door de fietsenmaker nog besteld worden. Eerst zou dat twee weken gaan duren, voordat die binnen was. Maar de mevrouw zei, dat ze dan wel naar een andere winkel zou gaan en toen zei de fietsenmaker, dat hij er wel een spoedbestelling van kon maken. Zo kwam het, dat Maaike gisteren al haar nieuwe fiets mocht gaan ophalen.

Maaike en ik hadden maandagavond nog een klein presentje gemaakt voor de meneer en de mevrouw die dit zo heel bijzonder hebben afgehandeld. Cupcakes met 'bedankt' erop.



Zoiets maak niet niet zo snel mee! We zijn er beduusd van!


dinsdag 25 maart 2014

Een leuke zaterdag

Wat was het een leuke dag, zaterdag. Rommelig en bol van de activiteiten, zoals dat op zaterdag bij ons gewoon is. Maar met als hoogtepunt natuurlijk de Open Dag van Wim z'n werk, waar we met z'n zessen naar toe gingen.

Koos had ook graag meegegaan. Maar hij had wat beters te doen ;-).  Hij had zich opgegeven voor NLdoet en ging op de plaatselijke kinderboerderij dierenverblijven opknappen. We zijn er nog even langs gereden. Koos had het prima naar zijn zin. (En toen wist hij nog niet eens dat hij een lekkere lunch met belegde broodjes zou aangeboden krijgen ;-)).






We zetten koers naar Zaltbommel. Het weer werkte jammergenoeg niet mee, maar we troffen een feestelijke sfeer aan, daar bij Vakgarage Van 't Hoog. Er stond een soort toegangspoort over de weg, die bijna wedijverde met de Arc de Triomphe ;-).



Daar we rond lunchtijd arriveerden was het een goed plan om meteen langs de snackkar te lopen. Daar kreeg iedereen een puntzak lekkere friet. Mmm.

De auto's in de showroom glommen. De mannen die eromheen struinden glommen. De kinderen op het springkussen glommen. Wat wil je nog meer :-).




Geweldig om te zien hoe Wim in z'n element is in zijn nieuwe job!

Op de terugweg reden we nog even langs van Os in Papendrecht voor aardappels. Via Oud-Alblas reden we terug naar huis. Zo konden we nog even de lente opsnuiven in de polder. Wat is dat toch genieten!




vrijdag 21 maart 2014

Schorseneren

Maandag belde de groentenman van de markt, dat hij weer wat groenten en fruit had, waar hij graag vanaf wilde. Behalve rijpe bananen (waar ik o.a. heerlijk jam van maak), gevallen appels (die nog prima zijn voor appelmoes en appeltaart) en andere gangbare zaken, kreeg ik ook schorseneren mee. Schorseneren zijn een zogenaamde 'vergeten groente' en de laatste jaren weer helemaal hip.

Vandaag maakte ik ze voor de tweede keer klaar. Het is even een handigheidje om ze klaar te maken zonder dat je nog dagenlang met bruin verkleurde handen loopt. Je kunt dat voorkomen door keukenhandschoenen te dragen, maar die heb ik niet. Ik kan echt niet werken met van die enge plastieken of rubberen dingen aan. (Daarom imker ik ook met blote handen).
Maar handschoenen zijn niet echt nodig. Ik doe het zo: eerst leg ik de schorseneren even in de week in de aanrechtbak. Ik schrob er met een borstel het zand vanaf. Ik vul de aanrechtbak opnieuw met schoon water en schil de schorseneren ónder water met een dunschiller. De geschilde schorseneren gaan vervolgens in een bak schoon water met citroensap (tegen het verkleuren).
Ik heb er niet echt op gelet hoe lang ik ermee bezig was om 2 1/2 kilo schorseneren zo klaar te maken, want intussen was onze thuiskapper er en kletsten we vijf kwartier in een uur :-). Maar het duurt beslist niet langer dan het schaven van een rode kool, om maar iets te noemen.

Schorseneren hebben trouwens verschillende bijnamen. Omdat je door het schillen bruine handen kunt krijgen worden ze wel 'Keukenmeidenverdriet' genoemd. Een andere naam is 'Armeluisasperges'. En ja, ze zien er, eenmaal klaargemaakt, wel een beetje uit als asperges. Ze smaken echter totaal anders.

Ik heb de schorseneren heel traditioneel klaargemaakt: gewoon gekookt (ongeveer 15 minuten) en geserveerd met een witte saus. Witte saus komt natuurlijk niet uit een pakje, hé ;-). Ik maak dat gewoon van zonnebloemolie, bloem, (soja)melk en een snuf zout. Maar je kunt schorseneren ook wokken, verwerken in een ovenschotel, er soep van koken en nog veel meer. Google maar eens op 'schorseneren recepten'.

Omdat hier niet iedereen schorseneren zo geweldig vindt, maakte ik er ook een grote schaal salade bij. Daarin ging ijsbergsla, paprikareepjes, tomatenpartjes, een restje rucola en wat olijven. Voor de vleeseters maakte ik schouderlappen klaar. Wat een rijkdom weer!




Schorseneren zijn een wintergroente en ze zijn dus nog maar heel even verkrijgbaar. Woon je in (de buurt van) Alblasserdam? Kijk dan maandagmiddag eens op de markt bij Van der Rhee. Die heeft biologische schorseneren in pakjes van 500 gram voor slechts 1,25. Dat is een leuk prijsje om ze eens uit te proberen, als je ze nog niet kent.

Willem en ik hebben trouwens wel de hele avond luid rommelende en borrelende darmen gehad. Het blijkt dat schorseneren in hetzelfde rijtje passen als kool en spruitjes enzo: ze veroorzaken winderigheid. Je bent gewaarschuwd :-)).

maandag 17 maart 2014

¨En alzo meer...¨

Elke familie, elk gezin, elke groep heeft ze wel. Van die gevleugelde gezegdes, waarvan alleen de ingewijden de herkomst weten. In ons gezin is het gezegde ¨en alzo meer¨ iets wat heel regelmatig uitgesproken wordt. Het was een soort stopwoord van een oude man, die al minstens 25 jaar geleden overleden is. Maar in deze woorden leeft hij nog altijd onder ons voort. Het is een manier om te zeggen: ¨enzo(voorts)¨. Ik was aan het bedenken welke titel ik boven dit logje zou plaatsen. Het gaat echter over van alles en nog wat. Over buitenwerk, salades, citroenlimonade, beddengoed en alzo meer dus :-).

Buitenwerk
Vrijdag was ik nog even verder gegaan met buitenwerk. Het was niet zo'n lekker zonnige dag als donderdag. Niettemin was het droog en toen ik even bezig was voelde ik al snel niet meer, dat het best wat frisjes was. Ik was erg gemotiveerd om wat op mijn dakterras te werken. De lunchsalade die ik 's morgens voor Willem had gemaakt om mee naar zijn werk te nemen, was voor een groot deel afkomstig van eigen moesdak. Er zat bonte sla, mosterdblad en bieslook van eigen teelt in. Echt superleuk!



In de hoop dat er nog vele lunchsalades met ingrediënten van m'n moesdak zullen volgen, heb ik maar snel Rucola gezaaid. Ik wil nu proberen om elke week een paar keer wat te zaaien. Net zolang tot al mijn bakken volstaan.


Een bloglezeres had vast mijn gedachten gelezen. Want zij stuurde me een heel welkom kadootje per post:



Twee tomatengroeizakken. Pff, nu kan ik die tomatenplantjes helemaal wel de grond uitkijken :-)

Snoeien
Ik had natuurlijk nog best wel even op het moesdak bezig kunnen blijven. Maar er wachtte nog een ander buitenwerkje. De bolacacia's moesten gesnoeid worden. We hebben er drie en ze zijn best groot. Er waren takken bij waarvoor ik echt wel even kracht moest zetten op m'n snoeisnaar om ze eraf te krijgen. Maar het lukte. Binnen het uur had ik de boompjes kaal en de takken opgeruimd. Mooie rechte takken hield ik apart. Die kan ik gebruiken om (tomaten)planten mee aan te binden. De rest ging klein geknipt in de groene container. Hè, wat een opgeruimd gezicht, die kale bomen!




Citroensiroop
¨Teunie,¨ vroeg de groentenman op de markt, ¨doe je ook weleens wat met citroenen?¨ ¨Jawel, hoor,¨ zei ik. En vervolgens kreeg ik een hele doos citroenen mee voor 2 euro. Kijk, dat is een leuk buitenkansje om eens citroensiroop mee te maken.
Ik deelde de voorraad in tweeën.



Eén emmertje bestemde ik voor siroop. Het andere emmertje gaat per 10 geperste citroenen in de vriezer. Die kan ik straks mooi gebruiken als ik weer eens citroenmelisselimonadesiroop ga maken. De citroenmelisse komt al goed op in de tuin!

Ik perste de citroenen en die leverden zo ongeveer 1100 ml. citroensap op. Ik zeefde de sap, verwarmde het een beetje en deed er anderhalve kilo suiker bij. En toen was het roeren geblazen. Een half uur lang roerde en roerde en roerde ik. Toen was de suiker helemaal opgelost. (Als je de citroensap warmer maakt, gaat het oplossen een stuk sneller. Maar dan heb je grote kans, dat je siroop geleert, omdat citroenen heel veel pectine bevatten.)
Ziezo. Twee liter heerlijke citroensiroop om de allerlekkerste limonade mee te maken. Of om een scheutje van in de yoghurt of karnemelk te doen. Of om van simpele thee een lekkere citroenthee te maken. Of om, aangelengd met kokend water, een verwarmende drank te maken.
Dankjewel, groentenman!



Beddengoed
Vandaag verschoonde ik drie bedden. In het hoeslaken van Jan z'n bed zat een flinke scheur. Finaal versleten dat ding. Even schoot het door me heen om met de Irischèque (eindejaarskado van Willem z'n werk) naar de Hema te gaan en een stuk of wat nieuwe hoeslakens te gaan halen. Dat gescheurde laken stond namelijk niet op zichzelf. Het was het derde exemplaar in nauwelijks een maand tijd. Maar nee, ik had een beter plan. Waarom zou je nieuwe hoeslakens kopen, als je nog een stapel prima (gewone) lakens in de kast hebt liggen?
Nette mensen stikken in zo'n geval mooie elastieken in de hoeken van de lakens. Maar ik vind, dat het met knopen leggen ook prima gaat. Ik slijt op deze manier op ons eigen bed ook al jarenlang in onbruik geraakte lakens op.
Kijk: eerst knopen aan de bovenkant en dan twee welgemikte knopen aan de onderkant en je hebt een perfect 'nieuw' hoeslaken. Die Irischèques besteden we nog weleens aan iets wat leuker, of echt nodig is.




Wraps
Geïnspireerd door Annemieks mijmering van vandaag over Tortilla's, besloot ik vandaag wraps op het menu te zetten. Typisch zo'n handig maandagmaaltje voor als je rond etenstijd weg moet naar celloles ;-).
Ik maakte een grote pan wrapvulling en gebruikte daarvoor van alles en nog wat, wat ik in huis had: anderhalve kilo tomaten, twee rode pepers, drie uien, een paar tenen knoflook, een aubergine, een half bakje champignons, een courgette, een rode paprika, een groene paprika, Italiaanse kruiden en wat zout. Eerst roerbakte ik de groenten in een scheut kruidenolie en daarna liet ik alles zachtjes gaar pruttelen.



Voor de vleeseters sneed ik een kipfilet in blokjes en bakte die in wat olie bruin en gaar. Er kwam een bakje komkommerstukjes en een bakje met ijsbergsla op tafel. En ik maakte nog snel even knoflooksaus: eerst maakte ik mayonaise van een eidooier, een lik mosterd, wat citroensap, peper, zout en een kopje olie. Daar voegde ik een scheut yoghurt aan toe en ik roerde er drie uitgeperste tenen knoflook en een paar gesnipperde stengels bieslook door. Het feest kon beginnen. De (gekochte) wraps werden aan tafel gevuld en gevouwen. We waren met z'n tienen en er verdwenen zomaar 28 wraps in de gretige monden :-). En ongemerkt heeft iedereen weer z'n portie groenten binnen ;-).

Open Dagen
Onze Wim werkt sinds begin dit jaar bij een ander garagebedrijf, Vakgarage Van 't Hoog in Zaltbommel. De garage is spiksplinternieuw en de mannen die er werken lopen over van enthousiasme :-). Vrijdag en Zaterdag houden ze Open Dagen.
Bij deze is iedereen uitgenodigd om een kijkje te nemen! Er zijn verschillende mooie acties (klik) en er is keuze uit maar liefst 80 occasions! Op beide dagen zijn er hapjes en drankjes en op zaterdag is er ook een friteskraam waar je gratis patat kunt krijgen ;-).
Klik maar eens op de banner bovenaan.

vrijdag 14 maart 2014

Buitenwerk

Vandaag heb ik Flylady maar in de kast geparkeerd. Ik wilde profiteren het prachtige lenteweer en eindelijk eens het buitenwerk oppakken. En dat was heerlijk!

De zon was amper goed door en het was nog best koud, toen ik de auto nam en naar Oud-Alblas tufte. Op naar de Boerenbond. Ik had zaagsel, stro en hooi voor de dieren nodig.

De kippen hebben altijd hennepzaagsel in hun leghok. Ik koop dat in grote balen. De meisjes pakken er ook van voor de mestlades van Nijn en de cavia's. We doen best lang van zo'n megabaal. Maar op de een of andere manier was er deze keer vocht in gekomen, terwijl de baal nog voor een kwart vol zat. Het was niet meer bruikbaar. Althans, niet waarvoor we het normaal gebruiken. En aangezien de kippen toch heus aan een schoon leghok toe waren en ik dat vandáág wilde fixen, ging ik inkopen doen. En nee, ik heb me niet laten verleiden tot het aankopen van viooltjes. Of van slaplantjes. Of van ander leuks. Ik ben aan alle verleidingen voorbij gegaan en kwam keurig met de boodschappen van mijn lijstje naar buiten ;-).

De kippen kregen schone leghokken. De mest die erin lag heb ik in een bak geschept en later op de dag door de bakken op mijn moesdak gemengd. De zak met nat geworden zaagsel strooide ik uit in de ren. De kippen wisten er wel raad mee. Lekker krabben en pikken in dat spul :-).

Langzaamaan werd het warmer. Tijd om mijn imkerpak aan te trekken. Ik had bedacht om vandaag de voorjaarsinspectie te doen. Normaal doe je die eind maart/begin april. Maar met het warme en vroege voorjaar denk ik, dat het niet erg is, dat ik het eerder deed. Je zult zien dat het straks koud, nat en/of winderig is en dan is het fijn, dat de inspectie alvast gedaan is.

Natuurlijk was ik héél benieuwd hoe het er met de volken bijstond.
Ik begon met de kast met het grote volk. Dat volk is steeds het rustigst. Het volk staat op twee bakken en ik zag dat beide bakken bezet waren. De ramen waren nog best wel leeg. Het volk heeft alle ruimte om te groeien. Het viel me op, dat het volk maar heel weinig voer had. Dat had ik niet verwacht, want er wordt steeds enorm druk gevlogen. Ik had gedacht, dat ze hard bezig waren de ramen vol te stoppen. Maar waarschijnlijk hebben ze alles wat ze binnenbrengen hard nodig voor zichzelf en het broed.

Het tweede volk dat ik inspecteerde was heel klein. Dat wist ik al, omdat er veel minder bijen in- en uitvliegen. En ik had het in januari ook al gezien, toen ik oxaalzuur druppelde tegen de Varroamijt. Het volk stond op twee bakken, maar kon gemakkelijk naar één. Ik heb dus één bak weggehaald. Nu hoeven de bijen minder hun best te doen om het broed warm te houden.

De ramen in de bak die ik weghaalde zijn smerig. Die ga ik niet meer gebruiken. Ze gaan in de stoomwassmelter, zodat de was weer hergebruikt kan worden.



Ik verbaasde me erover, dat dit kleine volk juist heel dik in het voer zat. Ik haalde een vol raam voer (dat is twee kilo honing!) uit dit volk en heb dat bij het andere volk gehangen. Zo is het goed en hebben allebei de volken genoeg voer.

Het was zó heerlijk om weer in de bijen te werken! Ik had mijn fototoestel nog klaarliggen, maar vergat foto's te maken. Ik was dan ook heel ingespannen bezig. Ik doe het absoluut niet uit de losse pols. Daarvoor heb ik nog veel te weinig ervaring. Maar goed. Vandaag ben ik dan toch een ervaring rijker.

Na de bijen bleef ik nog een poosje op het dakterras om een beginnetje te maken met mijn moesdak 2014. Er was genoeg te doen. Voor mijn verjaardag had ik peultjeszaad gekregen. Ik had dat uitgezocht uit de catalogus van Vreeken. Een oud ras peulen. Ze worden maar zo'n 60 centimeter hoog en ze leken me daardoor wel geschikt voor op mijn moesdak.



Het wordt een experiment. Ik haalde eerst de bak met snijbiet leeg. Het is snijbiet van vorig jaar. Het was wat houterig geworden en ik vind het niet lekker. Prima kippenvoer. Ik trok de snijbiet uit en verrijkte de bak met aarde met wat kippenmest gemengd met grond. Kippenmest is scherp en moet niet direct in contact komen met de (wortels van de) planten, want die kunnen er door 'verbranden'.
Toen het bedje gespreid was vlijde ik er de peulen in. Vijf groepjes van drie peulen en in elk groepje stak ik een tonkinstok. Ik ben benieuwd of het gaat zoals ik hoop :-). Straks staat er misschien een mooie peulenpiramide op mijn moesdak!



In de bak ernaast staan drie prachtige kroppen sla. Die heb ik vorig jaar in het najaar gezaaid. Ze hebben de zachte winter prima overleefd en zijn klaar om te oogsten. Sla van eigen teelt in maart! Hoe cool is dat!




De bieslook is ook prima de winter doorgekomen. Ik ververste de aarde in de pot wat en zette hem bij de sla en peulen-in-wording. Is dat geen schattig mini-moestuintje, daar hoog op mijn dakterras?



De aardbeikindertjes, die ik in de herfst van de moederplant haalde, zijn prima aangeslagen.



Ik schrok wel een beetje van de droge aardkluiten. Hoog tijd, dat ik daar serieus aandacht aan ga besteden. Vanaf vandaag wordt er weer met gieters water gesleept! Ik besloot wat aardbeiplanten in een grote bak te zetten. Ik pakte gewoon de voorste bak om die te prepareren. Er stak wat groen in en ik stond er al mee in mijn handen om het uit te trekken en voor de kippen te bestemmen toen ik zag, dat het jonge andijvieplantjes waren. Spontaan opgekomen uit zaad wat vorig jaar uit de (expres) doorgeschoten andijvie viel. Ach kijk nou! Zomaar gratis en voor niets. Die gaan niet naar de kippen, maar krijgen een mooi plaatsje waar ze tot grote kroppen mogen groeien. Voorzichtig groef ik de plantjes uit. Daarna prepareerde ik de bak (met kippenmest) voor de aardbeiplantjes. Ziezo. Die mogen fijn gaan groeien. Ik zal ze vertroetelen en hoop dat er lekkere aardbeitjes aan gaan groeien!



Ik prepareerde een derde bak. Bestemd voor de grootste andijvieplantjes. Ze kregen een fijn plaatsje om te groeien en een voorzichtig slokje water. De kleinste plantjes deed ik in kleine potjes. Die gaan in een grote bak zodra ze wat groter zijn.




Eigenlijk wilde ik de hele dag wel doorgaan, daar op het moesdak. Maar ik had ook nog ander werk dat gedaan moest worden. Dus deed ik nog één ding. Iets wat freaks al in januari doen. Iets wat 'normale' tuinmensen in februari doen. Iets wat ik pas in maart deed: tomaten zaaien. Ik ben er laat mee, maar hopelijk nog niet té laat. Ik vulde een bakje met laagje aarde, zette er toiletrolletjes in, vulde die met aarde en deed er de zaadjes (van de oogst van vorig jaar) in. Om er nog iets van te maken bedacht ik een kas :-). Ik gebruik er zolang mijn solarcooker voor. Overdag het raam open, 's nachts dicht. We zullen die tomatenzaden maar eens vertroetelen.



Terwijl ik zo met het moesdakwerk bezig was, was ik aan het experimenteren met het bakken van bagels. Mwah. Moet kunnen toch? Het resultaat was niet adembenemend mooi, maar ze zijn wel heerlijk. Nog wat aanpunten aan het recept en dan kan ik er binnenkort een reportage van maken voor in Terdege.



En toen was het nog een bende in huis. En toen kwam schoonmama nog koffie drinken. Het werd flink aanpoten om de boel nog wat aan kant te krijgen. Maar om kwart over zes schoven we toch maar weer met 13 man aan tafel. Ik had macaroni gekookt. Drie kilo macaroni kookte ik. En ik maakte saus van 1 1/2 kilo verse tomaten, 3 uien, 3 preien, 3 tenen knoflook, een pakje gezeegde tomaat en royaal italiaanse kruiden. Heel simpel van spul wat ik in voorraad had. In een aparte pan rulde ik een kilo kipgehakt. En zo kwam er een pan vegan en een pan niet-vegan op tafel en alle pannen gingen schoon leeg. Ook de twee liter custardvla verdween als sneeuw voor de zon. Zegeningen.

Mijn todo-lijst van vandaag is bíjna afgewerkt. Morgen wil ik de bolacacia's snoeien. Ook een werkje wat nu écht snel gedaan moet worden. We hoeven ons niet te vervelen :-)