maandag 15 mei 2017

Raar eten ;-)

Af en toe hebben wij hier raar eten. Nu zijn ze het hier wel gewend, dat het niet altijd ´standaard´ is. Niet wat eten betreft, maar ook niet wat veel andere zaken betreft. Ik ben nu eenmaal een ´niet standaard´ (of: ´raar´, zo je wilt!) mens. Maar raar of niet, gelukkig vinden m´n kinders me verder wel lief :-). Ik ben tenminste erg verwend met moederdag!

Maar vanavond hadden wij dus ´raar' eten: paarse aardappels. De groenteboer had daar nog een overschotje van en vroeg, of ik dat wilde meenemen. Best hoor. Leek me wel leuk op het bord staan bij de witlof, die ik in gedachten had. Normaal gesproken vind ik aardappels en witlof (of bloemkool) er totaal niet aantrekkelijk uitzien. Dan zijn paarse aardappels de oplossing, toch?


De groentenboer had nóg iets speciaals: Pineberry´s. Dat is een kruising tussen ananas en aardbei. Anabei of Aardanas dan? :-) Hoe dan ook: ze zien er niet uit. Maar ze zijn wel lekker! Mmm, ik had er beslist geen moeite mee, om een bakje achter elkaar leeg te snoepen.


Verder was ik blij met een voorraadje ´gewoon´ voedsel. Ik verheug me er alweer op, om morgenochtend verse groene smoothie te maken. De komende dagen niet met spinazie (die was op), maar met sla. Ook goed. Juist de afwisseling in groen is heel gezond, want elke groene groente heeft zo z´n eigen vitaminen en mineralen. Ik heb er een keer een heel gaaf boek over gelezen: Groen voor het leven. Heel informatief en vol inspiratie.




vrijdag 12 mei 2017

Groene smoothie en lekker bezig (met de bijen enzo)

We hebben deze week weer een gouwe ouwe van stal gehaald: de groene smoothie! En...mmmm! Waarom hebben we die zo lang links laten liggen eigenlijk? OK. Je moet het weer even terug in je systeem zetten. Want je bent toch wel eventjes bezig om een paar liter smoothie voor het ontbijt klaar te maken. Maar het heerlijk lichte, luchtige, gezonde gevoel wat we er allemaal aan beleven, is onbetaalbaar en maakt het werk meer dan waard!

Ik had maandag van de groentenboer een flinke hoeveelheid spinazie gehad. De smoothies waren deze week dus groen vanwege de spinazie. Spinazie is mijn favoriete groen. Ik bof dus. Als fruit gebruikte ik: mango, appel, framboos en banaan. Er ging zelfs smoothie mee naar school en werk. Voorlopig hoort smoothie maken weer helemaal bij mijn ochtendritueel :-).



Deze week heb ik ook mijn werk in de bijen weer in mijn systeem gezet. Van nu tot ergens eind augustus zal ik elke week wel een poosje in mijn volken bezig zijn. Het is iets waar ik altijd helemaal van tot rust kom. Ik laat me dan door niets en niemand storen. Je kan nu eenmaal niet zomaar bij een volk weglopen, als je de kast open hebt. Als ik klaar ben met mijn imkerwerk maak ik meteen aantekeningen en schrijf op welke actie ik de volgende keer wil doen. Hoewel ik nu alweer een paar jaar imker ben, doe ik het werk beslist niet uit de losse pols. Het vereist mijn volledige concentratie. Logisch ook wel, want een bijenvolk is (o.a. onder invloed van het weer) soms best onvoorspelbaar. Steeds kom je dan ook verrassingen/uitdagingen tegen en duik ik in mijn boeken of kijk online hoe ik het beste kan handelen. Volgens mij raak je als imker nooit uitgeleerd.

mijn beroker

Een volk wat uit zijn jasje groeit. Snel een extra broedbak geplaatst.

Verder had ik een week van terugdenken. Het was deze week een jaar geleden, dat mijn moeder overleed. En volgende week zal het dus een jaar zijn, dat mijn vader overleed. Wat komt het bij vlagen weer keihard binnen. En wat beleef je sommige dingen weer intens! Temeer daar vorige week de vader van een klasgenootje van Henk en van Maria werd begraven en wij de begrafenis bijwoonden. Ook voor de kinderen was er daardoor weer veel herkenning en terugdenken aan alles.

Intussen gaat het gewone leven door. Hadden we een afspraak op de school van Jan (evaluatie), vierde neef Henk zijn tiende verjaardag, werd het eindelijk warm en konden de zomerjassen aan, kwam Dirk een keer gezellig mee eten, had ik weer iemand om voor te zorgen via Samen Eten Delen, verleende ik mantelzorg aan schoonmama, had ik het gezellig druk met de webshop, was het vandaag 31 jaar geleden dat wij ons verloofden, kookte ik ´prakkies´, bakte ik pannenkoeken, vond Willem toch nog een aantal pasjes in de gestolen auto (die nu al wekenlang bij de garage staat)  enzovoorts enzovoorts. Niets bijzonders en DUS heel fijn!

maandag 8 mei 2017

Roggebrood uit de slowcooker

Ik maak heel regelmatig roggebrood. Iedereen vindt het heerlijk. Een plakje roggebrood met een beetje roomboter is hier een geliefd koekje bij de koffie. Rogge is behalve smaakvol, ook heel gezond. En aan mijn roggebrood wordt geen suiker toegevoegd. 

Roggebrood maken is een werkje van niets. Het houdt niet méér in dan wat ingrediënten door elkaar kneden, er een rol van maken en die een aantal uur in kokend water te laten garen. Ik schreef het recept ooit voor Terdege (en natuurlijk kun je variëren met de toevoegingen. Ik maakte het nu met pompoenpitten en rozijnen)

Roggebrood
Ingrediënten:
500 gram volkoren roggemeel
225 ml water
3 el appelstroop
10 gr zout
100 gram gedroogde cranberry´s
50 gram pompoenpitten
eventueel: gebroken lijnzaad
Breng het water aan de kook. Roer met een garde de appelstroop en het zout erdoor. Doe het roggemeel in een kom en giet er het water/appelstroopmengsel bij. Roer het met een lepel wat door elkaar. Doe de cranberry´s en pompoenpitten erbij en kneed alles tot een compacte bal. Als het deeg te nat is, doe er dan wat meel bij. Valt de bal door droogte uiteen, doe er dan wat water bij.
Vorm de bal tot een rol. Het deeg voor uw roggebrood is nu klaar, maar u kunt de rol ook nog door bijvoorbeeld gebroken lijnzaad rollen. Bevochtig hiervoor de deegrol met water. Strooi royaal lijnzaad op uw werkblad en rol het deeg er doorheen.
Breng een grote pan water aan de kook. Knoop de deegrol in een schone theedoek en doe hem in de pan. Houd het water tegen de kook aan en kook het brood in ongeveer drie uur gaar. Laat het brood afkoelen en snijd het in dunne plakjes.

Het enige waar je omkijken naar hebt is het kookproces: Laat je het water te hard borrelen, dan verdampt het uiteraard en ligt je brood niet meer in het water. Maar koelt het water teveel af, dan zal het brood niet garen.

Daarom bedacht ik om hiervoor mijn slowcooker in te zetten. Een slowcooker (of crockpot) heeft twee standen: low en high. En trouwens ook een warmhoudstand: auto. Als je de slowcooker op high zet, zal de inhoud tot net tegen het kookpunt gebracht worden en daarop vastgehouden worden. Ideaal dus wanneer je iets au bain marie wil koken. 

Het roggebrood in de slowcooker is perfect gelukt. Ik heb hem er een uur of 4 in gehad. De Slowcooker kost niet veel aan stroom. Hij staat niet continu aan, maar slaat alleen aan, als de inhoud van de pot teveel afkoelt. Net als een oven dus.

Ik ben van plan mijn slowcooker vaker voor dit soort dingen in te zetten. Een poosje geleden heb ik een heerlijke broodpudding van oude brood voor Terdege gemaakt. Die ging ook au bain marie. Die kan nu mooi in de Slowcooker. En ik moet ook eens kijken of mijn poffertpan erin past. Zeker nu de houtkachel niet meer elke dag aan is (en hopelijk binnenkort voor een paar maanden uit gaat!). Anders vind ik een pan water op de kookkachel ook altijd wel handig. Daar loop je vaak genoeg langs om hem even te verschuiven als het water te hard kookt of juist teveel afkoelt.

Voor nu: Ode aan m'n slowcooker :-).



Het brood nèt uit het water (wordt donkerder)



dinsdag 2 mei 2017

Oer-Hollands, Oer-warmte en Oer-soep

Donderdag was het Koningsdag: OER-Hollands. Of niet soms? We hadden geen speciale plannen gemaakt. Het gezin viel in drie delen uiteen: degenen die niet meer thuis wonen, kwamen gezellig naar pa&moe. Om oranjetompoucen te eten, natuurlijk ;-). De middelsten hadden allemaal een eigen plan en vertrokken ´s morgens na een stevig ontbijt



en kwamen pas ´s avonds weer huiswaarts. De jongsten vermaakten zich rondom huis en gingen ´s middags nog even gezellig mee naar de markt in Ambacht. Daar hapten de mannen een bakje kibbeling weg.


Ik hield me vooral met de catering bezig. Bakte eerst bruin brood en witte kadetten.


Later kwam daar nog een baksel chocoladebroodjes achteraan. Willem en Jan zouden vrijdagochtend vroeg vertrekken om weer een stuk Pieterpad te lopen. Ze nemen dan o.a. altijd chocoladebroodjes mee. Die hoef je niet te smeren, maar kan je gemakkelijk zo weg happen.

Ik maakte een grote pan courgettesoep. Die kwam prima van pas, omdat Wim&Geertje met de kinderen mee aten. Vanwege Koningsdag maakte ik oranje ijs als toetje. Lekker feestelijk :-).

Vrijdag en zaterdag waren Willem en Jan dus weg.



Ze liepen van Ommen via Hellendoorn naar Holten en hebben genoten. Intussen had ik vrijdag een beste klus ter hand genomen. Binnenkort krijgen we namelijk een nieuwe vloer en willen we wat veranderen qua interieur. Daarom moet onze grote kast leeg (en weg). Die kast is enorm. Er kán heel veel in en er zít dan ook heel veel in. Nou ja: zát, inmiddels. Want hoewel ik de klus nog niet af heb, is er al heel wat verdwenen. Heel veel is er weggegooid. Schandalig, zoveel troep! Een heel grote doos is naar de kringloop gegaan. Een stereo-toren naar een zwager. En ook nog e.e.a. op Marktplaats. Ik had gedacht de kast helemaal klaar te krijgen, maar dat lukte niet. Ik kwam zóveel herinneringen tegen! Dat schoot niet op, hoor. Oude fotootjes, kaarten, brieven...Ik kwam een schattig, ouderwets kaartje tegen, geschreven door mijn moeder aan Trijnie op 12 maart 1990. Trijnie was toen 3 weken oud, lag in de couveuse en mijn moeder schreef: Ik hoor dat je zo goed groeit. Je weegt nu al 1610 gram...En dan gaan je gedachten terug naar 27 jaar geleden. Trijnie werd met 31 weken zwangerschap geboren en woog bij haar geboorte 1580 gram. Haar gewicht zakte terug tot 1225 gram en ging daarna langzaam stijgen. Met 3 weken was ze dus juist haar geboortegewicht voorbij. Trijnie was helemaal blij met de kaart, toen ik die aan haar gaf.

Maar goed. Om op te schieten heb ik heel veel foto´s e.d. in 1 doos gestopt en die hoop ik op een later moment nog wel eens op mijn gemakje door mijn handen te laten gaan. Ik ben blij met wat er klaar is, maar niet blij met alles wat nog moet....

Zaterdagavond vierde Maaike haar verjaardag met de familie (en die van haar vriend). Maria had daar vrijdagmiddag alvast een lekkere bavaroise-taart voor gemaakt.


Zaterdag maakte Maaike nog een kwarktaart



en we kochten een roomvlaai. Het huis moest aan kant en de tuin ook. Want Maaike wilde met de jongelui bij de vuurkorf. Hans zou de buitenboel wel doen. Dat deed hij op een creatieve manier. Ons houthok moet opnieuw betegeld worden. De oude tegels waren er al uit. Met die tegels bouwde Hans een kachel. Voor echte OER-warmte dus! De kachel heeft zijn werk goed gedaan. De hele avond zat de tuin vol jongelui :-).




En dan nog de OER-soep. Die maakte ik gisteren. Ik had nog allerlei restjes die op moesten. Onder andere twee zakjes wortels, die de groentenboer oer-wortels noemt:

 Ook waren er uitgelopen aardappels, een uitgelopen bol knoflook, een verdroogd stuk gemberwortel, een verlepte bos bosui


Een zakje soepgroenten over de datum. Dat lag onderin mijn groentelade en het zag er nog goed uit.


Een half pakje katenspek, over de datum. Zag er goed uit, rook ook nog goed.


Ik bewerkte de wortels met mijn dunschiller, schilde de aardappels, zette een gesnipperde ui, de geraspte gember en een paar tenen knoflook aan in wat olie. Deed er twee liter bouillon (van bouillonpoeder) bij. Gaarde de wortels, aardappels en soepgroenten erin.





En zette er tenslotte de staafmixer in. Intussen had ik de katenspek uitgebakken en snipperde die erdoor. Omdat de vulling zo wat karig was kwam er nog een rookworst in stukjes bij en werden een paar handjes rijst mee gegaard. De soep werd paars-bruin, zoals ik al bedacht had (door de paarse wortels). Als je zo´n kleur soep ´wortelsoep´ noemt, vindt niemand het lekker. Dat is, omdat je bij ´wortelsoep´ aan oranje denkt. Maar als je zo´n soep als OER-soep presenteert, is het helemaal OK. Iedereen vond de soep OER-lekker :-). (Vooral vandaag bij de lunch. Soep is de volgende dag altijd nog lekkerder ;-)